Groepsexpositie met werk van nieuwe leden van de Firma van Drie.

Adres: Achter de Kerk 13, Gouda
Openingstijden: dinsdag t/m zondag 12.00 – 17.00 uur
Entree is gratis

AANBIEDING!

Bij ieder willekeurig item uit mijn webshop ontvang je tot en met januari 2012 een gratis set van 10 postkaarten cadeau! Dat betekent ook dat voor de set van 10 postkaarten geldt: 1 + 1 gratis!

Je kan in de webshop het volgende vinden:

- nieuw: A2 poster van ‘Viswijf’ voor maar € 10,-
- originele tekeningen en schilderijen
- prachtige reproducties op ware grootte van ‘Ziek’ en ‘Wintermeisje’
- 10 verschillende postkaarten
- mijn boek ‘Works 2009-2011′

Volg hier vanaf 6 december iedere dag de updates van de serie ‘De Zussen’.

Tijdens het werken ben ik voortdurend in gedachten. Welke keuzes en afwegingen maak ik voorafgaand en gedurende het proces? En hoe vertaalt dat zich naar de visuele wereld? En wanneer is een werk af?

Veel vragen om te beantwoorden, dus volg het proces in woord en beeld! De laatste update staat altijd bovenaan.

21 december

Dit is de laatste update van mijn kleine blogproject over hoe ‘De zussen’ ontstaan. Voor mij was het een experiment om te kijken of mensen het interessant vinden om de verschillende stadia van een schilderij mee te maken. Ik wil jullie graag bedanken voor het volgen, jullie leuke reacties, en ook voor de vragen en het delen met anderen op Facebook en Twitter. Voor mijzelf was het toch vrij confronterend omdat ik op kwetsbare momenten wanneer ik niet zeker ben van mijn volgende stap of als ik niet helemaal tevreden ben met het tussentijdse resultaat, dat toch al moet delen met andere mensen. Ook is het moeilijk om feedback te krijgen tijdens het proces, omdat je dan meer invloeden van buitenaf krijgt dan normaal. Je wordt een beetje afgeleid. Dat neemt niet weg dat het erg leerzaam was om te doen, ook om een beetje meer zelfinzicht te krijgen hoe ik eigenlijk werk. Als van buitenaf kan ik het nu bekijken. Wellicht volgt er nog een #2…

Wat is er sinds de laatste update gebeurt? De verf van de kragen en van de jurk is gedroogd en ik kan verder. Ik heb de bloemen op de jurk van zus B op dezelfde manier als bij zus A afgemaakt. Met opzet niet geheel dekkend, omdat ik de speelsheid van de rode verf, die erdoorheen te zien is, leuk vind. Zo is het ook meer in balans met het grote rode kleurvlak van de jurk.

De kragen hadden nog detail nodig, maar niet teveel en niet te afleidend. Daar heb ik de afgelopen dagen over nagedacht. Van veraf lijkt er niet veel veranderd en zijn de kragen nog steeds wit. Maar dichterbij zie je dat ik een soort krulmotief met witte verf heb toegevoegd. Een lichte suggestie naar het kant waarvan de kragen gemaakt zijn.

De schilderijen zijn volgend jaar te zien, alleen weet ik nog niet zeker waar. Misschien in Naarden-Vesting, of in Gouda, of heel ergens anders. Daarover zal ik tezijnertijd berichten. Ook zal ik het blog en de reacties proberen te integreren in een expositie.
Kan je niet wachten om ze in het echt te zien (in het echt zijn ze nog mooier…)? Ze staan in mijn atelier in Rotterdam en als je mij belt of mailt, kunnen we een afspraak maken. Ook kan je dan natuurlijk andere werken zien en een kopje koffie drinken.

14 december

Gisteren was ik geïrriteerd. Omdat ik blij was met de gezichten, maar er was iets dat me dwarszat. Ik verlangde naar dat gevoel van voldoening op het moment dat de ogen je aankijken en iets zeggen. Zo gaat dat heel vaak tijdens het proces; ik word onrustig en ongeduldig naar het einde toe. Dit wordt misschien heel persoonlijk of psychologisch, maar terwijl ik werk naar het moment dat het af is word ik  steeds negatiever over het resultaat, of ben ik zelfs teleurgesteld. Dat is helaas iets waar ik doorheen moet, om de volgende dag weer verder te gaan…

Ik heb hard gewerkt vandaag omdat ik per se de haren van beide zussen wilde schilderen terwijl de verf nog nat was. Ik wilde het complete beeld zien, om het goed te kunnen beoordelen. Ik heb eerst weer een zwarte contourlijn geschilderd, en daarna heb ik met bruin, donkerrood, geel en wit de haren geschilderd. Ik wilde het heel zacht en glad hebben, geen gekras, geen tegendraadse penseelstreken, en ik ben er heel erg blij mee.

Ook heb ik de loensende ogen van zus A gecorrigeerd, en haar huid iets meer qua kleur en zachtheid aangepast aan die van zus B. De kragen en de bloemen op de jurk van zus B kunnen pas worden geschilderd als de verf droog is. Wit droogt sowieso veel langzamer dan andere kleuren, dus dat gaat een aantal dagen duren. De volgende update volgt zodra de verf is gedroogd en ik de laatste aanpassingen kan doen…

13 december

Het gezicht van zus B onderscheidt zich van die van A door de ronde kaaklijn en het smalle hoofd. Ook is haar blik directer en geconcentreerder. De bloemen op de jurk van zus B zijn nog niet bijgewerkt omdat de rode verf nog niet helemaal droog was. De kragen heb ik simpeler gemaakt, vlak wit/roze met een zwarte contourlijn. In de eerste instantie wilde ik detail aanbrengen zodat het zou lijken op kant, maar dat werkte niet (ik kon het niet…). Misschien werkte het niet omdat ik rond het gezicht niet teveel andere details wilde maken die zouden kunnen afleiden. Ik wil een bepaalde sereniteit behouden.

Ik verwacht eigenlijk morgen van beide zussen de haren te schilderen, en dan kan ik kleine dingen gaan bijwerken. Zoals de bloemen op de jurk van Zus B. Zoals de loensende ogen van Zus A. Zoals de kragen. Dan zijn ze af. For the time being.

Of ik werkelijk tevreden ben met deze schilderijen kan ik niet met zekerheid zeggen. Ik heb er nu meer dan een week iedere dag aan gewerkt, en dan verlies je een beetje de kunde om ze te zien zoals ze zijn. Hele kleine dingen vallen nu de hele tijd op, terwijl ik die over een week misschien helemaal niet meer zie. Daarom wacht ik altijd gewoon af.

12 december

Het schilderen van een gezicht voelt aan alsof ik aan het beeldhouwen ben. De dikke klodders verf op het doek moeten worden gemodelleerd tot een plastisch geheel. Je blijft de hele tijd maar doorgaan, totdat je voor de zoveelste keer naar achteren loopt om het doek van een afstand te bekijken en er een klein gevoel van voldoening bestaat. Daarna ga je nog een keer of 10 corrigeren, maar het moment dat het af is, is heel dichtbij.

In het begin van het blog had ik het over een oude vrouw met een rijk verleden. Het gezicht van deze figuur is niet oud, zelfs jeugdig, maar heeft wel al veel gezien. Samen met de jeugdigheid heeft het gezicht een zweem van naïveteit en onschuld over zich, en is ze in bedenkelijke afwachting voor wat komen gaat. Tegelijkertijd is haar blik leeg en verraadt die niets concreets over wat er werkelijk in haar omgaat. Al deze kenmerken komen vooral door de ogen die wijd opengesperd zijn, er is rond de hele pupil oogwit te zien. Ieder millimeter is hierbij van invloed op de uitdrukking die een gezicht krijgt.

Ik ben een beetje bezig geweest met de kraag, maar dat moet eerst weer drogen voordat ik daarmee verder ga. De bloemen op de jurk waren wit, en blijven wit. Ik heb een transparante laag wit toegevoegd om de buitenlijnen van de bloemen meer te definiëren zonder zwarte lijnen te gebruiken. Het wit is niet helemaal dekkend, dus het rood blijft hier er daar erdoorheen komen.

Morgen zie ik of ik het overal nog steeds mee eens ben, anders verander ik het weer. Je kan deze pagina met appeltje/shift/+ vergroten om de kleine afbeeldingen hieronder beter te bekijken.

11 december 2011

Als ik mijn atelier binnenkom nu moet ik eigenlijk een beetje lachen om deze zussen. 2 bijna identieke doeken met 2 van die neerslachtige figuren die je beiden met holle ogen aankijken. Maar dan hebben ze wel een felrode bloemetjesjurk aan. Grappig…

Eindelijk dan: de jurk. Met een redelijk klein penseel voor kleine zichtbare penseelbewegingen en verfophopingen. Zoals op de detailfoto’s hieronder te zien is heb ik de rode olieverf met geel en groen op het doek zelf vermengd. Later heb ik voor lichtere vlakken nog extra wit toegevoegd bij de randen.  Met opzet ben ik niet netjes binnen de lijnen gebleven bij de bloemen om een wat schetsmatiger effect te krijgen. Ik kan later altijd nog beslissen het weg te werken of het te integreren in de afwerking van de bloemen. Veel werk, minder tekst en uitleg.

10 december 2011

Om de rode stroken meer te voorschijn te laten komen heb ik met een doek en terpentine het groen rond de figuur iets transparanter gemaakt.  Ondanks dat de olieverf al droog is, kan je door hard wrijven de verf licht verwijderen. Het groen naar de randen van het doek toe heb ik gelaten zoals het was. Het lijkt nu net alsof het donker wordt en het behang met de rode stroken in het halfduister nog net te zien is. Toch wilde ik een iets lichte waas over de gehele achtergrond om meer 1 vlak te creëren, en ook om de overgang tussen het transparante en het dekkende groen geleidelijker te laten verlopen. Ik heb het doek op de kop gezet om de nieuwe natte witte laag tegen de richting in naar beneden te laten lopen. Ik moet wel zeggen dat dit allemaal op de foto’s niet supergoed zichtbaar is.

Nu de achtergrond naar mijn gevoel afgewerkt is begin ik met een onderlaag op het gezicht van de zussen. Een donkere schaduw, die straks bij de tweede laag eventueel van pas kan komen. Het is fijn om dan een droge donkere laag te hebben waarvan de verf zich niet meer mengt met de nieuwe laag.

Het is nu tijd om te gaan werken aan de jurk, om daarna met de kraag, de vlechten en het gezicht te beginnen. De jurk ligt ‘achter’ de vlechten en de kraag, daarom zorg ik dat dit eerst uitgewerkt wordt zodat ik de rest eroverheen kan schilderen en weer niet precies binnen de lijnen hoef te blijven.

Toen ik de zwarte lijnen van de jurk neerzette, verwachtte ik dat het vlak van de jurk te groot zou worden als het uit 1 kleur zou bestaan. De verhouding met de achtergrond zou niet helemaal in balans zijn. Ik besloot vrijwel meteen om een bloemenjurk te maken. Een jonge-meisjes-jurk, die tegenstellend is aan de vrouw met de uitgeholde ogen met wallen en hoge schouders. Een ironische toevoeging. De jurk wordt nog steeds rood, over de bloemen ben ik nog niet uit. Het kan zijn dat ik ze wit laat, zoals ze nu zijn, maar blauw is eigenlijk ook wel een optie. Ik vind blauw en rood samen een prachtige vibrerende combinatie.

9 december 2011

Vandaag heb ik verder gewerkt aan de achtergrond. Met een legergroene kleur heb ik de achtergrond bedekt. De foto’s laten het in de verschillende stadia zien.
Voor deze kleur heb ik gekozen omdat ik de jurk een rode kleur ga geven, en rood steekt sterk af tegen groen (complementaire kleur). Het groen heb ik gemengd met zwart en wit, waardoor het een enigszins versleten signatuur afgeeft. Dit zal een spanningsveld opleveren met het jonge karakter van een felrode jurk. Het wit dat door het groen gemengd is zorgt voor een lichte waas; de voorgrond zal met zwarte lijnen en rode kleur erg naar voren komen en dat brengt meer diepte tot stand.

Ik gebruik nu olieverf in plaats van acrylverf omdat dat minder glanst, langer nat blijft, een diepere kleur heeft en ook als het al droog is nog bewerkt kan worden met terpentine.

Rondom de figuur heb ik de verf extra verdund om de rode stroken erdoorheen te laten komen. De verschillende lagen blijven te zien, en dat geeft diepte. Met een kwast van zo’n 2 cm breed heb ik het vrij snel en ruw aangebracht om een beweeglijk effect te krijgen. Ik wilde het niet al te glad en statisch.

Het voordeel dat olieverf zo langzaam droogt, is tegelijkertijd ook een nadeel. Ik wil namelijk pas verder werken als het helemaal droog is. Dan kan ik met een doek en terpentine iets meer kleur weghalen om de figuur heen (als een soort aura komen de rode stroken dan tevoorschijn) en kan ik de wilde kwaststreken misschien toch iets bijwerken. Plan dus voor morgen.

8 december 2011

Het was vandaag echt beter te werken in mijn atelier omdat de wind iets was gaan liggen. Het floot en het zong gisteren de hele tijd om mij heen en het was net of het gebouw ieder moment in elkaar kon zakken. Daar ga je ook een beetje onrustig van werken…

Nu, over De Zussen: het helpt altijd om een nachtje afstand te nemen, en de volgende dag weer met een frisse blik naar je werk te kijken. Het heeft ook nooit zin om een schilderij koste wat kost af te maken, omdat je dan de tijd niet hebt om te ‘bezinnen’. Evaluatie is belangrijk tijdens het proces, en het gaat – bewust of onbewust – continu door.

Gisteren was ik niet zeker of ik blij was met de achtergrond zoals het er uitzag. Het schilderij kreeg een erg grafisch karakter, op zich mooi, maar niet waarnaar ik op zoek ben in deze schilderijen. Ook vond ik de achtergrond te contrastrijk en iets te dominant. Daar heb ik vandaag iets aan gedaan, ook omdat ik nu al weet dat mijn volgende stap een groene/gijze/bruine, enigszins transparante, laag over de gehele achtergrond is (zie schets 4 december). De rode stroken mogen daardoorheen te zien zijn, maar ook weer niet te sterk.

Dus,
om de rode stroken lichter te maken heb ik transparante (door middel van veel water) lagen met witte acrylverf eroverheen geschilderd. Even iets laten indrogen, dan met een doek de penseelstreken wegvegen. Dat zo’n 4 keer.

Niet al teveel vorderingen vandaag, maar het gaat gestaag. De achtergrond neemt bij mij over het algemeen meer denk- en werktijd in beslag dan het onderwerp zelf.

Slaap lekker vanavond, tot morgen.

7 december 2011

Nu de lijntekening op het doek staat, ga ik eerst de achtergrond uitwerken. Dit omdat ik dan ruwer/grover/sneller kan werken (ik hoef niet binnen de lijntjes te blijven), en daarna de voorschildering (de figuur) helemaal vrij en dekkend erover heen kan schilderen.

In het mini-schilderijtje heb ik gebruik gemaakt van rode inkt die ik van boven naar beneden over het doekje heb laten lopen. In Finland heb ik dit bij wijze van experiment bij de meeste schilderijen gedaan. Ondanks dat dit in het kleine schilderijtje naar mijn gevoel niet echt werkt (de verhoudingen zijn scheef) wil ik het toch gebruiken in de achtergrond van deze doeken. Ik zie nog wel hoe ik het uitwerk.

De stroken zijn gemaakt met een brede kwast en verdunde acrylverf.
En ze doen me denken aan de bekleding van een gigantische strandstoel.

6 december 2011

Het opspannen van de doeken is net klaar, altijd nogal zwaar werk, dus ik ben blij dat dat erop zit. Het verschil in grootte is in de foto goed te zien als je kijkt naar hoe klein de schets is, die bovenop het doek van Zus A staat.

Voor het gemak noem ik de zus met de brede kaaklijn Zus A, en die met de wat ronde kaaklijn Zus B.

Ik heb het mini-schilderijtje dat ik in Finland maakte als uitgangspunt genomen. Met een zwarte acrylverfstift heb ik de eerste lijnen op het doek gezet. Het meest belangrijk vond ik dat de figuur dominant en centraal op het doek terecht zou komen, maar niet het kader raakt (behalve de afsnede aan de onderkant) om een mooie hoeveelheid restruimte te krijgen. De compositie wordt dus al bij de allereerste lijnen bepaald. Omdat het nooit meteen goed is (kijk naar met name de kaaklijnen) gebruik ik een tweede dikkere lijntekening met penseel en rode acrylverf waarmee ik kan corrigeren.

De hoge schouders en de sluik neerhangende vlechten maken de vrouwen oud, met een rijk verleden en herinneringen aan vroeger. Ook hun ogen hebben dikke wallen waardoor ze er beiden moe en neerslachtig uitzien. Zus A heeft een wat angstige blik, en die van Zus B is meer boos, alhoewel ik dat op dit moment nog niet heb uitgewerkt.

Ze krijgen allebei een grote witte kraag. Deze doet mij denken aan toen ik op de basisschool zat en het ‘schoolfotodag ‘was. Dan kreeg ik altijd iets moois aan. Ik herinner me die ene keer dat ik een fel rode gebreide trui droeg, met een witte bloes eronder waarvan de gigantische witte kraag over de trui heengeslagen moest worden. Ik weet niet meer of ik me nu mooi of belachelijk voelde. Misschien dat ik die foto nog ergens vandaan kan halen.

4 december 2011

Het eerste werk dat in zijn geheel in het onstaan ervan te volgen is, is een serie van 2 doeken genaamd

DE ZUSSEN

Het idee voor ‘De zussen’ is ontstaan tijdens mijn werkperiode in Finland (lente 2011), waar ik ook de schetsen heb gemaakt. In de tussentijd veel andere dingen gedaan (en nog steeds) maar het wordt nu tijd voor een serieuze aanpak van ‘De zussen’. Op 2 doeken, ieder 150 x 100 cm groot. Ondanks hun duidelijke overeenkomsten zijn deze zussen toch zo verschillend, zoals familie ontzettend op elkaar kan lijken en toch zo van elkaar verschilt. De familieband is ongelooflijk sterk, waarin veel bepaald wordt door herinneringen aan elkaar en verwachtingen van elkaar. 2 Doeken die wat betreft kleur en opzet identiek zijn, maar de gezichtslijnen van beide (oude) vrouwen vertellen een eigen verhaal.

Schetsen voor de zussen (net iets groter dan een visitekaartje…)

180 cm x 125 cm
olieverf op linnen    oil on linnen
2011

te koop   for sale

Formaat: A5, hardcover/softcover
Aantal pagina’s: 80

Een uniek en betaalbaar boek; mooi en origineel als verjaardagscadeau, of om te geven met Sinterklaas of Kerst.

Bekijk alvast enkele pagina’s  →

***

175 cm x 125 cm
olieverf/acrylverf/lakverf op doek   oil/acrylic/varnish on canvas
2011

Te koop   For sale

3-delig, 20 x 45 cm
olieverf en acrylverf op paneel   oil and acrylic on panel
2011

te koop   for sale

€ 1000,- per strekkende meter, voor een hoogte tot 2,5 meter (incl. 19% btw).
Bij afwijkende afmetingen/hoogtes/muren, prijs in overleg:  info@lotteteussink.nl.

Dimensies: hoogte 2,5 meter, lengte 1,5 meter

Meer muurschilderingen van Lotte Teussink →

Van 7 maart t/m 14 april werkte ik als artist-in-residence in Mustarinda, Finland, in Hyrynsalmi in de provincie Kainuu. Ik heb mijn tijd zeer nuttig besteed en veel gewerkt aan het gebruik van nieuwe technieken en kleine werken met olieverf op kartonpapier. De prachtige besneeuwde omgeving en de stilte zijn ook terug te zien in enkele werken.

From 7 March until 14 April I was working as an artist-in-residence in Mustarinda, Finland, in Hyrynsalmi in the province of Kainuu. My time there was spent very usefully and I have worked a lot on experimenting with new techniques and small heavyweight paper works in oil paint. The beautiful snowy surroundings and the silence can be traced back in some of these works.